Φλεγμονή εγκάρσιου τμήματος του νωτιαίου μυελού που χαρακτηρίζεται από οξεία ή υποξεία τμηματική απομυελίνωση ή νέκρωση. Η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί σποραδικά, μετά από λοίμωξη ή εμβολιασμό ή να παρουσιαστεί ως παρανεοπλασματικό σύνδρομο (βλ. επίσης ΕΓΚΕΦΑΛΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑ, ΟΞΕΙΑ ΔΙΑΔΟΣΗ). Οι κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν κινητική αδυναμία, αισθητηριακή απώλεια και ακράτεια. (Adams et al., Principles of Neurology, 6η έκδοση, σελ. 1242-6).