Uitgelicht deze week
Tolueendiisocyanaat (TDI) is een organische verbinding met de formule CH3C6H3 (NCO) 2. Twee van de zes mogelijke isomeren zijn commercieel belangrijk: 2,4-TDI (CAS: 584-84-9) en 2,6-TDI (CAS: 91-08-7). 2,4-TDI wordt in zuivere staat geproduceerd, maar TDI wordt vaak op de markt gebracht als 80/20 en 65/35 mengsels van respectievelijk de 2,4 en 2,6 isomeren. [1] TDI bestaat bij kamertemperatuur als een heldere, kleurloze tot lichtgele vloeistof met een penetrante geur. Het ontleedt in water, maar is zeer oplosbaar in aceton en benzeen, en is mengbaar met ether, diglycolmonomethylether, tetrachloorkoolstof, chloorbenzeen, kerosine en olijfolie. Ze zijn brandbaar bij blootstelling aan hitte of vlammen en worden donker bij blootstelling aan zonlicht (IARC 1999, HSDB 2009). [2]
Uitgelicht Artikelen
Lang voordat de noordelijke buitenwijken van Melbourne eerder deze maand werden verstikt door de scherpe rook van een gigantische fabrieksbrand, waren de arbeiders daar hun diensten aan het beëindigen, bedekt met giftig slib en moeite om te ademen. Het is nu bekend dat de fabriek de thuisbasis was van een enorme illegale stortplaats voor chemisch afval; volgens interne EPA-documenten was er verband met een crimineel netwerk dat verantwoordelijk was voor meer dan een dozijn vergelijkbare illegale afvalstortplaatsen rond Melbourne. Maar meerdere werknemers bij het bedrijf Campbellfield beschrijven een magazijn in de aanloop naar de brand waar chemische vaten niet correct werden opgeslagen en waar werknemers die onvoldoende veiligheidsuitrusting droegen vaak werden bedekt met chemicaliën die fysieke en ademhalingsproblemen veroorzaakten. “Ik had brandwonden over mijn hele lichaam door het omgaan met chemicaliën. Ze vertelden me niet welke chemicaliën het waren', zei een arbeider, Muththukirishnan Karththikeyan. ‘Soms brandt het. Als ik hen vertel dat ik brandwonden heb opgelopen door de chemicaliën, zeiden ze: 'zo is het.' Het zal maar een korte tijd zo zijn, en dan brachten ze gewoon een crème aan." Werknemers vertelden het ABC dat het bedrijf – Bradbury Industrial Services – ermee weg kon komen, omdat managers dagen voor EPA-inspecties gewaarschuwd werden en werknemers opdracht gaven chemicaliën te verbergen om inspecteurs te misleiden. "Ze vertelden ons dat EPA een dag of twee vóór de komst van EPA zou komen. Ze brachten alle dingen van daar naar een andere winkel. Ze zijn met een vrachtwagen overgebracht'', zei een andere medewerker, die niet bij naam wilde noemen. Medewerkers vertelden het ABC ook dat ze alleen geschikte veiligheidskleding zouden krijgen tijdens inspecties door de EPA, maar dat ze anders hun eigen basiskleding van katoen of polyester zouden moeten leveren. "Als EPA komt, zouden ze het bedrijf veilig laten lijken, alleen die dag", zei Karththikeyan. ‘Als EPA eraan komt, moeten op die specifieke dag alle veiligheidsbrillen en een masker worden gedragen. Beschermende kleding zou ook worden verstrekt. Alles moet alleen gedragen worden op de dag dat de EPA komt." Bradbury kreeg uiteindelijk zijn vergunning opgeschort voor de opslag van driemaal de hoeveelheid afval waarop hij recht had, en er werd onderzoek naar gedaan in de dagen voorafgaand aan de enorme brand op 5 april. Door de brand werden nabijgelegen scholen in de noordelijke buitenwijken van Melbourne gesloten en gezinnen werden aangespoord binnen te blijven, terwijl er berichten waren dat chemische vaten als gevolg van de explosie tientallen meters de lucht in vlogen. In een verklaring erkende EPA-topman Cathy Wilkinson dat de toezichthouder vooraf vlaginspecties had uitgevoerd, maar in de nasleep van de twee magazijnbranden verhoogde het zijn aantal onaangekondigde inspecties. "EPA voert een combinatie van aangekondigde en onaangekondigde inspecties uit, met een grotere nadruk op onaangekondigde inspecties", aldus dr. Wilkinson. “EPA investeert 5.5 miljoen dollar om over te schakelen naar een volledig elektronisch GPS-afvalvolgsysteem om de productie, verplaatsing en ontvangst van voorgeschreven industrieel afval beter te registreren, wat betere kwaliteitsgegevens zal opleveren, waardoor we potentiële risico’s kunnen detecteren en eerder kunnen ingrijpen. "Nu er meerdere onderzoeken zijn gedaan naar de situatie in Bradbury, is de EPA beperkt in wat er kan worden besproken." Veel van de werknemers op het terrein van Campbellfield zijn Sri Lankaanse Tamils en spreken beperkt Engels. Een werknemer - Vignesh Varatharaj - raakte ernstig gewond en had zijn gezicht verbrand op de dag van de brand nadat hij zei dat er naast hem een chemisch vat explodeerde. Een crowdfundingpagina heeft tot nu toe meer dan $ 24,000 opgehaald om te helpen met zijn medische kosten. Op een aan het ABC verstrekte foto lijkt het bovenlichaam van een afzonderlijke arbeider te zijn bedekt met blaren, wat volgens zijn collega's het gevolg was van blootstelling aan chemicaliën tijdens zijn werk voorafgaand aan de fabrieksbrand. ‘Alle chemicaliën veroorzaakten blaren over zijn hele lichaam. Ze brachten hem niet naar het ziekenhuis. Hij ging alleen”, zei Karththikeyan. ‘Ik denk dat ze hem in het ziekenhuis vertelden dat de chemische stof het probleem was, wat een allergische reactie veroorzaakte en dat dit het gevolg was. Toen hij dit aan de manager vertelde, zei de baas tegen hem: 'Het kwam niet door de chemicaliën.' Je lichaam heeft een allergie.'" Werknemers zeiden dat ze te bang waren om te klagen over de omstandigheden in het magazijn, omdat ze het risico liepen hun baan te verliezen. ‘Je mag daar niet zo klagen. Dat kun je niet tegen ze zeggen. Als je het ze vertelt, zouden ze zeggen dat ze je van je werk zouden ontslaan. Ze zouden ons bang maken door te zeggen dat ze ons van ons werk zouden ontslaan als we te veel praten”, aldus Karththikeyan. Hij voorzag het ABC van foto's van hem en een collega tijdens een dienst nadat hun huid en kleding in giftig slib waren aangekoekt. Hij zei dat als werknemers klaagden over ademhalingsproblemen door blootstelling aan chemicaliën, hen werd verteld dat ze de chemische vaten gewoon naar buiten moesten brengen en gewoon door moesten werken.
Criminele banden wervelen rond de fabriekseigenaren
Vorig jaar werd Bradbury gedwongen een aantal werknemers die onderbetaald bleken te zijn, terug te betalen. Het is duidelijk dat de voormalige manager van Bradbury, Mark Anderson, in 2007 in Victoria werd veroordeeld voor het stelen van meer dan $ 1.3 miljoen van een autodealer in New South Wales waarvan hij de directeur was. Het lijkt erop dat hij bekend stond onder een andere naam toen hij werd vervolgd. De door het ABC verkregen EPA-documenten suggereren dat de heer Anderson ook banden heeft met windhondentrainers in NSW die een verbod kregen nadat hun honden positief testten op illegale stoffen. Uit de documenten blijkt ook dat sommige klanten van Bradbury, die het bedrijf betaalden voor het verwijderen en afvoeren van chemicaliën, mogelijk wisten dat Bradbury de producten verkeerd opsloeg. De documenten vermelden ook een aantal klanten, waaronder medische laboratoria en enkele van de grootste verffabrikanten van Australië. Een aantal bronnen uit de sector hebben het ABC verteld dat Bradbury andere bedrijven ondermijnde door dramatisch lagere prijzen aan te bieden voor de verwijdering van chemicaliën. Ze zeiden dat andere spelers in de industrie zich afvroegen hoe Bradbury zich op wettige wijze had kunnen ontdoen van de hoeveelheden chemicaliën die het bedrijf innam. Een man die door de EPA met Bradbury zou zijn verbonden, Graham Leslie White, werd onlangs gevangen gezet wegens illegaal wapenbezit, waaronder een geladen wapen. machinegeweer. Er wordt ook vermoed dat White giftige en brandbare oplosmiddelen dumpte in een pand nabij Kaniva, in het westen van Victoria. Vertegenwoordigers van Bradbury reageerden niet op de pogingen van het ABC om commentaar te vragen.
Een jonge steenhouwer uit Gold Coast die het gezicht werd van de silicosecrisis in de industrie, is overleden. Anthony White stierf in de vroege uren van zaterdagochtend, vertelde zijn jongere broer Shane aan nine.com.au. Hij was pas 36 jaar oud. Men neemt aan dat meneer White de eerste steenhouwer was die stierf aan de onomkeerbare longziekte sinds vorig jaar waarschuwingen over de mogelijke omvang van de gezondheidsepidemie werden geuit. Artsen vrezen dat de ziekte de "volgende asbest" zou kunnen zijn na het identificeren van een plotselinge piek in het aantal steenhouwers bij wie de aandoening is vastgesteld. Silicose wordt veroorzaakt door langdurige blootstelling aan silicastof, dat ontstaat bij het snijden van kunststeen of kunststeen – populair in keukenwerkbanken en badkamermeubels. Na meer dan 10 jaar in de industrie te hebben gewerkt, kreeg meneer White in november 2017 de diagnose silicose na het ontwikkelen van een infectie op de borst die niet zou verdwijnen. Met zijn slechte gezondheid en de noodzaak van een dubbele longtransplantatie, sprak hij zich uit over het gebrek aan regulering in de industrie en drong hij er bij andere tradities op aan om zich te laten testen. Hoewel hij al een hele tijd ziek was, zei Shane White dat de dood van zijn broer nog steeds een schok voor zijn familie was, aangezien zijn gezondheid de laatste tijd leek te verbeteren. 'Hij zei dat hij zich beter begon te voelen. Hij zei dat ik het gevoel heb dat alles goed begint te gaan, ”zei hij. Vorige week hadden dokters de gezondheid van meneer White stabiel genoeg geacht om hem op de wachtlijst voor een longtransplantatie te plaatsen. "Alles begon voor hem op te lopen, dus het was vrij plotseling op die manier", zei de rouwende broer. Ondanks de tragedie zei hij dankbaar te zijn dat zijn broer niet in een ziekenhuisbed was overleden. 'Hij had het naar zijn zin. Hij was in de pub. Hij dronk niet of zoiets. Hij speelde gewoon gokkasten, ”zei hij. Bezorgd barpersoneel trof meneer White bewusteloos aan in de rustruimte en probeerde reanimatie voordat hij een ambulance belde. Hoewel de directe oorzaak van zijn dood nog onbekend is, lijkt het waarschijnlijk dat de zuurstofniveaus van meneer White te laag waren, waardoor hij het bewustzijn verloor. De dood van meneer White kwam op een al moeilijke tijd voor het gezin. Vorige week werd ook bij Shane, die ook een steenhouwer is, silicose vastgesteld. De broers werkten bijna tien jaar naast elkaar bij hetzelfde kleine steenhouwerbedrijf. 'Toen ik mijn diagnose kreeg, heb ik het meteen aan Ant verteld. Ik en mijn broer hebben elkaar altijd in vertrouwen genomen. Hij was er altijd voor mij en ik was er altijd voor hem, ”zei hij. Artsen hebben hem verteld dat zijn silicose minder ernstig is dan die van zijn broer. Het betekende echter nog steeds dat hij zijn baan moest opzeggen en nooit meer in de branche zal werken. Shane zei dat zijn broer snel de zilveren voering had gevonden. 'Hij heeft me tenminste verteld dat je nu uit de branche bent. Ik denk dat hij daar opgelucht over was, ”zei hij. In Queensland is tot nu toe bij 98 steenhouwers silicose vastgesteld, en 15 van die gevallen zijn geïdentificeerd als terminaal, vertelde WorkCover aan nine.com.au. Het aantal zal naar verwachting aanzienlijk toenemen met nog eens 800 werknemers in Queensland die nog wachten op gezondheidsonderzoeken om op de longziekte te worden getest. WorkSafe Victoria zei dat het vorig jaar 29 claims had ontvangen met betrekking tot silicose, waarvan er 23 werden ingediend door muur- en vloertegels en steenhouwers. In NSW waren er vorig jaar drie gevallen. Silicose kan tot 15 jaar duren om zich te ontwikkelen. In dezelfde periode is de populariteit van gemanipuleerde stenen werkbladen in Australië explosief gestegen. De vraag naar gemanipuleerde steen steeg in de loop der jaren zo sterk dat de White Brothers vaak 60-70 uur per week werkten om de bestellingen bij te houden, waardoor ze werden blootgesteld aan nog meer van het dodelijke silicastof. De gezondheids- en veiligheidsvoorschriften in de industrie waren laks, zei Shane White. “Iedereen had het erover hoe geweldig het was. Het is een goedkoop product, gemakkelijk te hanteren en op de lange termijn zouden ze er meer geld aan kunnen verdienen. Maar waarom werd er niet veel meer nagedacht over de gevaren ervan? ”, Zei hij. “In de hele tijd dat ik in de branche was, waren er maar een handvol bedrijven waarvan ik weet dat je ontslagen zou worden als je je masker niet droeg. Bij alle andere zou het een klap op de pols zijn en je masker opdoen. " De regering van Queensland heeft nu het drooghouwen van gemanipuleerde steen verboden en er zijn oproepen voor de rest van de staten om dit voorbeeld te volgen. In oktober vorig jaar zei de Raad van Australische Regeringen (COAG) dat het zou overwegen om een nationaal register voor longstofziekten op te starten voor werknemers. Shane, een rustige en bescheiden man, zei dat zijn broer zich nooit op zijn gemak voelde in de media, maar vastbesloten was zich uit te spreken. 'Zodra mijn broer het blootlegde, raakte het allemaal de ventilator. Hij heeft levens gered, ”zei hij. Shane zei dat zijn broer wilde dat degenen die er niet in slaagden de industrie te reguleren of te waarschuwen voor de gevaren van silicastof, verantwoordelijk zouden worden gehouden, iets dat nog moest gebeuren. 'Waar waren de voorschriften. Iemand moest weten hoe slecht dit product eerder in Australië was. Iemand moet opstaan en verantwoordelijkheid nemen, ”zei hij. “Hoe kunnen ze hiermee blijven wegkomen? Het verbaasde ons en daarom sprak hij erover.”
